Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ

              Ανταπόκριση από την συγκέντρωση για τους νεκρούς των Τεμπών

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο η φετινή μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το κουκούλωμα του εγκλήματος των Τεμπών. Η συμπαιγνία των αθυρμάτων της πολιτικής και δικαστικής εξουσίας, η οποία επί δεκαετίες προκρίνει επικοινωνιακά την υποτιθέμενα αδιαμφισβήτητη πρωτοκαθεδρία του εκσυγχρονισμού και του τεχνοκρατικού ορθολογισμού ως διοικητικών και ιδεολογικών τοτέμ στην ελληνική κοινωνία, απέδειξε για πολλοστή φορά ότι πίσω από τις νεοφιλελεύθερες παρλάτες και τους αξιακούς τους αρμούς παραμονεύει η απανθρωπιά μιας λατινομαμερικανικού τύπου εγκαθιδρυμένης μπανανίας. Κοντολογίς, αν είχαν κινηθεί οι μηχανισμοί έρευνας και απόδοσης ευθυνών για την υπόθεση των Τεμπών με τον τρόπο που το κάνουν για την υπόθεση της Βιολάντα, ενδεχομένως πρωτοκλασάτοι κυβερνητικοί παράγοντες να βρίσκονταν ήδη στο δικαστήριο ως κατηγορούμενοι. Όμως, αυτά δεν θα τα δούμε ποτέ να συμβαίνουν στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Ελλάδα των μνημονίων και στον κόσμο της εποχής του Ντόναλντ Τραμπ.

Η διαμαρτυρία μας έχει το νόημα διατήρησης της συλλογικής μνήμης για ένα μαζικό έγκλημα. Όχι κάτι παραπάνω. Το σύστημα του εξουσιαστικού φιλελευθερισμού, έχοντας πλέον ως έμπρακτα υποδείγματα στην κορυφή της παγκόσμιας πολιτικής του ιεραρχίας τον Νετανιάχου και τον Τραμπ, καταπατά ανενδοίαστα τους δημοκρατικούς κανονισμούς, που το ίδιο προκρίνει ως προμετωπίδα του, όταν αυτοί του γίνονται εμπόδια. Αυτό ακριβώς έκανε η μνημονιακή Δεξιά στην Ελλάδα στην περίπτωση των Τεμπών, σε εκείνη της κατασκοπίας των πολιτικών της αντιπάλων, στην διάλυση και την μόχλευση του εθνικιστικού χώρου και σε πολλές ακόμη περιπτώσεις.  

Η επιμονή ενός σημαντικού μέρους της ελληνικής κοινωνίας να στηρίζει τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας για τα θύματα των Τεμπών αποτελεί μια συμβολικά σημαντική αλλά και πολιτικά ελεγχόμενη πλέον πρακτική. Κάνουμε το χρέος μας προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, προς τους ανθρώπους που χάθηκαν, προς την προσωπική μας τιμή και προς την πατρίδα με το να διαμαρτυρόμαστε μαζικά για το έγκλημα των Τεμπών. Αλλά δεν προσδοκούμε κάποια σημαντική αλλαγή.

Η φετινή συγκέντρωση είχε αξιόλογη μαζικότητα αλλά σαφώς μικρότερη της περυσινής. Το σύστημα Τραμπ έχει πλέον βρει τις ισορροπίες του με την κυβέρνηση Μητσοτάκη και δεν χρειάζεται να την πιέσει περαιτέρω. Με συνέπεια να μην επαναληφθεί η περυσινή επικοινωνιακή καταιγίδα, ακόμη και μέσω τηλεφωνικών sms, που συνέβαλε ώστε να κατεβούν στον δρόμο εκατομμύρια Έλληνες σε πολλές πόλεις της χώρας και σχεδόν ένα εκατομμύριο διαδηλωτών μόνο στην Αθήνα.

Ασφαλώς, όπως ήταν αναμενόμενο, στην πιο υποτονική φετινή επικοινωνιακή προβολή της συγκέντρωσης έπαιξε ρόλο και η στάση της κυρίας Καρυστιανού. Ο ελληνικός λαός κατεβαίνει στον δρόμο για να διαδηλώσει ενάντια στην συγκάλυψη. Όχι για να κάνει την Καρυστιανού με την παρέα της βουλευτές. Εφόσον η εν λόγω παρέα καπέλωσε κατά τα προηγούμενα χρόνια τις κινητοποιήσεις του συλλόγου των συγγενών ήταν αναμενόμενο, όταν ανακοίνωσε ότι προτίθεται να ιδρύσει κόμμα, να σκεφτούν πολλοί ότι εκμεταλλεύεται τον αγώνα εκατομμυρίων Ελλήνων για να κάνει πολιτική καριέρα.

Κυρία Καρυστιανού, η συγκάλυψη μιας μαζικής δολοφονίας και ο αγώνας για την διαλεύκανση του εγκλήματος μπορεί να μας φέρνει δίπλα σας. Δεν σημαίνει, όμως, ότι σας καθιστά εκφραστή μας σε όλα τα υπόλοιπα πολιτικά θέματα για τα οποία δεν έχετε -και δεν μπορείτε να έχετε- θέσεις. Όπως είναι σαφές, άλλες οι θέσεις των εθνικιστών, των συντηρητικών κλπ. για το μεταναστευτικό, για τα ελληνοτουρκικά, για την γεωπολιτική θέση της χώρας, για την εσωτερική και την οικονομική πολιτική και άλλες οι θέσεις των αριστερών, των κομμουνιστών ή των αναρχικών. Όλοι αυτοί, όμως, συμμετέχουν μαζί σας στις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας για το έγκλημα των Τεμπών.

Εύλογο δεν είναι όσοι συμφωνούμε σε ένα δίκαιο ηθικό αίτημα να έχουμε διαφορετικές πολιτικές θέσεις και διαφορετικές ιδεολογικές καταβολές; Εύλογο δεν είναι να διασπαστεί ή να μειωθεί το κοινό των διαδηλώσεων όταν εσείς παρακάμπτετε αυτές τις διαφορές και ζητάτε να μας εκφράσετε συνολικά όχι στην πρωτοπορία του αγώνα για την διατήρηση της συλλογικής μνήμης ή την διαλεύκανση της υπόθεσης αλλά στην κάλπη; Προφανώς, αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Εκείνο που μπορούσε να γίνει ήταν να σταματήσουν αρκετοί συμπολίτες μας να στηρίζουν τις διαδηλώσεις εφόσον εσείς προσπαθείσατε να αλλάξετε το περιεχόμενό τους.

Υπό αυτές τις συνθήκες ήταν σαφώς ικανοποιητική η προσέλευση του κόσμου στην χθεσινή συγκέντρωση. Η πλατεία Συντάγματος και οι γύρω δρόμοι γέμισαν. Αλλά μέχρι εκεί. Υπολογίζω ότι ήμασταν περίπου σαράντα με πενήντα χιλιάδες διαδηλωτές. Έχει αντέξει πολύ χειρότερα ο Μητσοτάκης για να ιδρώσει τώρα το αυτί του. Τουλάχιστον οι διοργανωτές, κατά τα δυο τελευταία χρόνια, επιλέγουν σωστά η συγκέντρωση να πραγματοποιείται στην πλατεία Συντάγματος. Όχι να ξεκινά ως πορεία από την πλατεία Κλαυθμώνος, όπως συνέβαινε παλαιότερα, με αποτέλεσμα να μην φαίνεται ο όγκος της συγκέντρωσης. Η πλατεία Συντάγματος είναι χώρος που δίνει συμβολική δυναμική και προσφέρει την δυνατότητα να μετρηθούν τα όρια της μαζικότητας, με τρόπο που η κάθε κυβέρνηση δεν μπορεί να αποκρύψει.  

Στα τεχνικά θέματα για άλλη μια φορά δεν υπήρχαν αρκετά μεγάφωνα προκειμένου να ακούγονται οι ομιλητές σε χώρο που φιλοξενούσε τόσες χιλιάδες διαδηλωτές. Οι αριστερές οργανώσεις, συνεχίζοντας την λανθασμένη τακτική των προηγούμενων ετών, κατέβηκαν πάλι στην πλατεία Συντάγματος με ιδεολογικά και κομματικά λάβαρα, δίνοντας στην όλη διαμαρτυρία μια όψη που δεν εκφράζει το σύνολο των συμμετεχόντων, υπονομεύει τον παλλαϊκό της χαρακτήρα και, ίσως, απομακρύνει συμπολίτες συντηρητικών ή άλλων ιδεολογικών καταβολών που θα ήθελαν να διαδηλώσουν. Το κλίμα που επιχείρησαν να δημιουργήσουν διάφοροι τέτοιοι τύποι αποτυπωνόταν ήδη από την ώρα της προσέλευσης στην πλατεία Συντάγματος. Τόσο χαρακτηριστικά ώστε όταν οι αστυνομικοί σταμάτησαν για έλεγχο παιδί της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. που έφερε σακίδιο, του συνέστησαν να προσέχει ενδεχόμενη επίθεση από αντιεξουσιαστές όταν θα έμπαινε στην πλατεία επειδή κρατούσε την ελληνική σημαία.

Εμείς λέμε ότι καλό θα ήταν να άπλωναν οι διοργανωτές ένα τείχος απέναντι σε αυτές τις ανοησίες. Έστω μερικές σχετικές νύξεις από τα μικρόφωνα για παλλαϊκή ενότητα, πέρα από πολιτικούς αποκλεισμούς και χυδαίες απειλές ξυλοδαρμών, θα έδιναν τον κατάλληλο τόνο. Είναι αδιανόητο να υπάρχει ένα τέτοιας ηθικής αξίας αίτημα ως επίκεντρο του αγώνα που δίνει το κοινωνικό κίνημα της χώρας και στους χώρους που πραγματοποιείται αυτός ο αγώνας ορισμένοι παρακρατικοί καλικάντζαροι να κάνουν περιπολίες και να οργανώνουν «φέρμες» κατά άλλων διαδηλωτών. Ωστόσο, κανείς από τους διοργανωτές δεν δείχνει να προβληματίζεται για αυτή την εικόνα (κατά τα άλλα η κυρία Καρυστιανού, που μέχρι πέρυσι πρωταγωνιστούσε στο μικρόφωνο, θέλει να εκφράσει συνολικά το κοινωνικό κίνημα και να κυβερνήσει την Ελλάδα).

Όπως και να έχει, για κακή τύχη αυτών των ανόητων, φέτος έπεσαν πάνω σε εμάς. Όχι σε κάποιους με μικρή εμπειρία σε διαδηλώσεις. Με αποτέλεσμα, όταν άναψαν τα καπνογόνα και βγήκαν οι ελληνικές σημαίες, να πιαστούν στον ύπνο. Δεν θέλουμε να χάσουν το πόστο τους και να θυμόσουν μαζί τους εκείνοι που τους έστειλαν να ακροβολιστούν ανάμεσα στο πλήθος για να αναζητήσουν εθνικιστές. Δηλώνουμε, με κάθε ειλικρίνεια, ότι οι περιφερόμενοι χαφιέδες έκαναν την δουλειά τους με αυταπάρνηση. Πλησίασαν, μας φωτογράφησαν, μας βιντεοσκόπησαν, κάλεσαν τηλεφωνικά τους ομοίους τους (ενώ στον ευρύτερο χώρο της πλατείας είχαν πέσει οι γραμμές και δεν υπήρχε δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας για όλους εμάς τους κανονικούς διαδηλωτές, όπως συνέβη και πέρυσι). Απλά, έγιναν όλα  εκ μέρους μας με τον τρόπο που έπρεπε. Και δεν είχαν περιθώρια περαιτέρω δράσης. Εσείς που τους στείλατε να κάνουν αυτή την δουλειά, μην είστε αυστηροί μαζί τους.

Υπάρχει, βέβαια, ένα ερωτηματικό για τον μεσήλικα τύπο με τα γαλανά μάτια και το τζόκεϊ, που αποφάσισε να μας ακολουθήσει, καθώς κινούμασταν με απλωμένο το εθνικό σύμβολο μέσα στον χώρο της συγκέντρωσης, δίνοντας τηλεφωνικά τα σημεία που βρισκόμασταν σε κάποιον συνομιλητή του. Αγαπητέ κύριε, εμείς δεν θέλουμε να πειράξουμε κανένα. Ποτέ δεν το κάνουμε. Σεβόμαστε απεριόριστα όποιον έχει ακόμη το σθένος, σε αυτές τις εποχές του γενικευμένου ξεπουλήματος, να κατεβαίνει σε διαδηλώσεις για να υπερασπίζεται τις ιδέες του. Έχουμε φίλους μαρξιστές διαφόρων τάσεων, αναρχικούς, οικολόγους. Αν, όμως, σε εσένα γέννησε τόσο μεγάλο προβληματισμό η παρουσία μας, αν θεώρησες ότι δεν έπρεπε να υπάρχουν τέτοιοι πολιτικοί αντίπαλοι, όπως εμείς, σε μια διαδήλωση όπως η χθεσινή, ώστε να μας παρακολουθείς από απόσταση ασφαλείας και να δίνεις τις «συντεταγμένες» των κινήσεών μας σε κάποιους ομοίους σου, δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί σταμάτησες να ακολουθείς τα βήματά μας όταν σταθήκαμε στην διασταύρωση των οδών Φιλελλήνων και Ξενοφώντος και σε περιμέναμε. Όπως δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί δεν μας πλησίασες όταν σου κάναμε νόημα να το κάνεις. Και αντί για αυτό γύρισες αμέσως την πλάτη και επέστρεψες, σχεδόν τρέχοντας, προς τους δικούς σου, συνεχίζοντας να δίνεις την θέση που στεκόμασταν στον τηλεφωνικό συνομιλητή σου. Θέλαμε, απλώς, αφού σου άρεσε τόσο η παρέα μας και μας ακολούθησες κατά πόδας, να βγάλουμε μαζί σου μια φωτογραφία με την ελληνική σημαία.

Σε αυτό το σημείο οφείλουμε να αποδώσουμε έναν πόντο στον Διαμαντή, ο οποίος κατάλαβε άμεσα τις γύρω μας κινήσεις, εντόπισε και υπέδειξε τον τύπο με τα γαλανά μάτια και το τζόκεϊ, με αποτέλεσμα να σχεδιάσουμε επί τόπου την συνέχεια της διαδρομής μας και να τον φέρουμε προς την Ξενοφώντος, μακριά από τους υπόλοιπους δικούς του, προκειμένου να τον... προσκαλέσουμε στην παρέα μας. Πέρα, πάντως, από τους παρακρατικούς καρνάβαλους που αναζητούν εθνικιστές σε αναλογία ενός προς δέκα υπέρ τους, η ένστολη αστυνομική παρουσία ήταν ισχυρή και παρεμβατική. Οι ένστολοι αστυνομικοί σταματούσαν όσους διαδηλωτές προσέρχονταν φέροντας σακίδια στους ώμους τόσο στην Φιλελλήνων όσο και στην Σταδίου, την Μητροπόλεως και άλλες παρακείμενες οδούς. Ακόμη και ηλικιωμένους.

Στο τέλος έγιναν μικρής έκτασης επεισόδια στην πλατεία Συντάγματος και στην λεωφόρο Συγγρού κάτω από τα γραφεία της Hellenic Train. Οι μοτοσικλετιστές της αστυνομίας, με χειρουργικού τύπου παρεμβάσεις (εμφανίζονταν ξαφνικά έκαναν μικρή αλλά στοχευμένη χρήση δακρυγόνων και απομακρύνονταν άμεσα) έσπρωξαν τους διαδηλωτές από το Σύνταγμα προς τον σταθμό του μετρό στο Φιξ και προς τον σταθμό του μετρό στου Μακρυγιάννη. 

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε και η μεγάλη φετινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών, γύρω στις 14:30. Η ελίτ του εξουσιαστικού φιλελευθερισμού είχε θες το νου της στο Ιράν και όχι στην διαδήλωσή μας. Προς το παρόν τα πάντα στην χώρα μας δείχνουν να κυλούν ήρεμα στην προδιαγεγραμμένη από τους εκπροσώπους του διεθνούς εβραϊκού κεφαλαίου ιστορική διαδρομή.