- Η Φοιτητική Λέσχη της Φανταστικής Λογοτεχνίας -


Αγαπητοί αναγνώστες, σας ενημερώνουμε ότι στα ελληνικά ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, Α.Ε.Ι. και Α.Τ.Ε.Ι., δραστηριοποιείται η Φοιτητική Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας.

Η Λέσχη συγκροτείται από ομάδες φοιτητών που προέρχονται από διάφορα πανεπιστημιακά ή μεταπτυχιακά προγράμματα της χώρας. Υπάρχει ωστόσο η δυνατότητα να γίνει κανείς μέλος ακόμη και αν δεν είναι φοιτητής.

 Στόχοι της Λέσχης αποτελούν...      

                        Ξεπούλημα στους Αμερικανούς και αμυντικές μπίζνες

Τις τελευταίες μέρες ακούμε και βλέπουμε κυβερνητικούς αξιωματούχους να επιχαίρουν για την προοπτική της νέας πενταετούς συμμαχίας ανάμεσα στην χώρα μας και τις ΗΠΑ. Όταν ένα κράτος έχει παραδοθεί στις ορέξεις μιας εκ των πλέον άθλιων εξουσιαστικών ελίτ της Ευρώπης το να ζητιανεύουμε συμμαχίες για την αντιμετώπιση απειλητικών γειτόνων, αντί να βασιζόμαστε όσο περισσότερο μπορούμε στις δικές μας δυνάμεις, αποτελεί πια κοινοτυπία. Η νέα αμυντική συμφωνία της χώρας μας με τις ΗΠΑ συνιστά την θεσμική επισημοποίηση μετατροπής της Ελλάδας σε προτεκτοράτο της ατλαντικής υπερδύναμης. Αυτό καθίσταται σαφές στο σημείο που η συμφωνία προβλέπει αορίστου χρόνου διάρκεια και μόνη πιθανότητα αναδιαπραγμάτευσης, μετά τα 5+2 χρόνια, αν κι εφόσον η μια πλευρά την καταγγείλει (εδώ γελάμε).


Στην ουσία συνολικά η γεωγραφική επικράτεια της Ελλάδας μετατρέπεται σε ένα μεγάλο προκεχωρημένο φυλάκιο του αμερικανικού στρατού, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί δυνητικά εναντίον οποιασδήποτε χώρας απειλήσει την γεωπολιτική δυναμική των ΗΠΑ στην περιοχή. Ως αντάλλαγμα η Ελλάδα εισέπραξε, όπως πάντα, υποσχέσεις και καμία συγκεκριμένη ή ρητά δεσμευτική συμφωνία συνδρομής των ΗΠΑ σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής με την Τουρκία. Τα συστημικά ΜΜΕ, που πανηγυρίζουν για το ξεπούλημα της χώρας μας, αποκρύπτουν ότι μια ενδεχόμενη ανατροπή του status στο Αιγαίο μπορεί να προκύψει έπειτα από ένα καλά σχεδιασμένο θερμό επεισόδιο, λίγο πιο ισχυρής έντασης από εκείνο των Ιμίων, και όχι από γενικευμένη πολεμική σύρραξη. Πράγμα για το οποίο ούτε η αμυντική συμφωνία προβλέπει τίποτε ούτε και είναι εύκολη η εμπλοκή μιας τρίτης χώρας, εφόσον το επεισόδιο εξελιχθεί με την πρέπουσα ταχύτητα και προσοχή.

Ασφαλώς για την υποτέλεια της Ελλάδας στον αμερικανικό Λεβιάθαν του διεθνούς κεφαλαίου δεν θα βγάλουν κιχ, πέρα από τους εγχώριους συστημικούς παράγοντες του εξουσιαστικού φιλελευθερισμού, ούτε οι εκφραστές του Δεξιού ψευδο-ιδεολογικού διπόλου των alt right τραμπικών της γραβάτας από την μια και των νεοφιλελεύθερων χιτλερικών από την άλλη, που λυμαίνονται τον εθνικιστικό χώρο μετά τον ενταφιασμό της κωμικής ΧΑ, ακολουθώντας τις υποδείξεις προσώπων (γραφικών είναι η αλήθεια) που συχνάζουν στην αυλή της πρεσβείας των ΗΠΑ, καθώς και συμβουλές κύκλων του γερμανικού παράγοντα. Ποιος ξέρει; Μπορεί η νέα αμυντική συμφωνία να περιλαμβάνει και κάποια μυστική ρήτρα κονδυλίων για προμήθειες καινούργιων four in hand γραβατών.   


Πάντως τα παραπάνω είναι ήσσονος αξίας. Η πρόσκαιρη αίγλη τους θαμπώνει μπροστά στα μεγέθη των συναλλαγών της διεφθαρμένης ελίτ εξουσίας, που τα τελευταία χρόνια φωλιάζει κάτω από το κέλυφος της επίσημης ελλαδικής Δεξιάς. Πριν λίγο καιρό ο επί τιμή πρέσβης Ν. Βαμβουνάκης έστειλε μια επιστολή στον πρωθυπουργό θέτοντας κάποια καίρια ερωτήματα. Το θέμα της επιστολής ήταν το εξής. Τον Ιούλιο η Ελλάδα έστειλε μια στρατιωτική αποστολή στελεχών της Πολεμικής μας Αεροπορίας προκειμένου να συνοδεύσουν μια ελληνική συστοιχία πυραύλων Patriot στην Σαουδική Αραβία. Η ελληνική αεράμυνα χρησιμοποιείται προκειμένου να βοηθηθεί η Σαουδική Αραβία στον πόλεμο που διεξάγει εναντίον των Σιιτών της Υεμένης. Αεροδρόμια της Σαουδικής Αραβίας έχουν δεχτεί επιθέσεις επιχειρούμενες από τους Σιίτες Χούθι με drones. Οι Έλληνες «μπατζήδες» έχουν ως αποστολή να αποτρέπουν τις επιθέσεις που επιχειρούν οι Χούθι με εναέρια μέσα ενάντια σε στόχους που εδρεύουν στην Σαουδική Αραβία.

Ασφαλώς τα ελλαδικά ΜΜΕ δεν αναφέρουν ότι οι Σιίτες της Υεμένης είναι οι αμυνόμενοι ενώ οι Σαουδάραβες οι επιτιθέμενοι. Ούτε ότι η Σαουδική Αραβία είναι μια από τις χώρες που εκκολάπτουν τον τζιχαντισμό, τον οποίο υποτίθεται ότι πολεμούν οι ΗΠΑ και οι δυτικές δημοκρατίες (εδώ ξαναγελάμε). Αναφέρουν μόνο ότι η Σαουδική Αραβία είναι βασικός ανταγωνιστής της Τουρκίας σε μια κούρσα γεωπολιτικής επιρροής στον ισλαμικό κόσμο της εγγύς ανατολής. Σωστό είναι αυτό. Αλλά είναι, ταυτόχρονα, δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ο ανταγωνισμός ανάμεσα στην Τουρκία και την Σαουδική Αραβία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κανονική στρατιωτική συμπαράσταση της τελευταίας στην χώρα μας, αν ποτέ υπάρξει θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο. Επιπλέον, η στρατιωτική δυναμική της Σαουδικής Αραβίας φαίνεται ότι δεν είναι και τόσο αποτρεπτική για τους Τούρκους. Παρόλα αυτά εμείς στείλαμε ήδη στρατιωτική βοήθεια στην Σαουδική Αραβία, η οποία πολεμά με λαούς που και το δίκιο έχουν με το μέρος τους και δεν εκφράζουν καμία αντιπαλότητα προς την Ελλάδα.

Όπως έγινε γνωστό στα δημοσιογραφικά πηγαδάκια η απόφαση να μεταφερθούν Έλληνες στρατιωτικοί στην Σαουδική Αραβία πάρθηκε έπειτα από πίεση του Αμερικανού πρέσβη. Έχουν βλέπετε και οι συμμαχίες με τους πλανητάρχες τις απαιτήσεις τους. Ασχέτως αν οι ίδιοι οι Αμερικανοί, μέσω των ελλαδιτών αχυρανθρώπων τους (βλέπε Τσίπρας), ζητούν να αποτραπεί η συμμετοχή Ελλήνων στρατιωτικών σε αντίστοιχες αποικιακές περιπέτειες των Γάλλων (μολονότι το αμυντικό κέρδος μιας τέτοιας συμμετοχής θα ήταν μεγαλύτερο για την χώρα μας από εκείνο της επιχείρησης στην Σαουδική Αραβία).


Το ακόμη πιο ενδιαφέρον πάντως είναι ότι έστω και κάτω από την πίεση τέτοιων γεωπολιτικών αποφάσεων το βαθύ ελλαδικό κατεστημένο της φιλελεύθερης Δεξιάς δεν χάνει την ευκαιρία να κάνει «μαύρες μπίζνες». Ο πρέσβης Βαμβουνάκης, που έχει πλήρη εικόνα του σαουδαραβικού περιβάλλοντος, αποκάλυψε ότι οι Σαουδάραβες έδωσαν στην χώρα μας 10.000.000 δολάρια για την καταπολέμηση του Covid! Μάλιστα, για αυτή τους την κίνηση, δεν ανακοινώθηκε επισήμως τίποτε από το Υπουργείο των Εξωτερικών ή το Υπουργείο Υγείας, ούτε υπήρξε η παραμικρή αναφορά στα ελληνικά ΜΜΕ.

Πολύ εύλογα μπορούμε να υποθέσουμε ότι τα χρήματα ήταν μια ανταμοιβή της χώρας μας για την στρατιωτική βοήθεια που προσφέρει, τα οποία δόθηκαν με μια κομψή δικαιολογία. Ωστόσο, το εξίσου παράξενο είναι ότι τα χρήματα δεν κατατέθηκαν σε κάποιον λογαριασμό του ελληνικού δημοσίου, αλλά σε λογαριασμό ανώνυμης ιδιωτικής εταιρίας παροχής επιχειρηματικών και λογιστικών υπηρεσιών. Ο κύριος Βαμβουνάκης επισημαίνει ότι γνωρίζει πως οι Σαουδάραβες ζητούσαν εδώ και καιρό έναν λογαριασμό για να καταθέσουν τα χρήματα και συμπεραίνει ότι το να μην δοθεί λογαριασμός του ελληνικού δημοσίου προκαλεί εύλογα ερωτήματα που μάλλον χρήζουν και δικαστικής διερεύνησης, Μόνο που στην χώρα μας όλοι οι δικαστές είναι απασχολημένοι στο να ψάχνουν τους εθνικιστές ανήλικους μαθητές του ΕΠΑΛ Σταυρούπολης και κανείς δεν πρόλαβε να δώσει προσοχή σε αυτή την καταγγελία.


Κάποτε οι αστοί καπιταλιστές της Ελλάδας για να επιβάλλουν εξωθεσμικά τις επιλογές τους σε περιόδους κρίσεων, χρησιμοποιούσαν τον στρατό. Σήμερα ταΐζουν με μαύρο χρήμα τα ΜΜΕ και χρησιμοποιούν την δικαιοσύνη.

               Ενάντια στη σύγχρονη περιγραφή των ποδοσφαιρικών αγώνων

Γράφουμε συχνά ότι είμαστε against the modern football. Μάλλον θα πρέπει να συμπληρώσουμε ότι είμαστε εξίσου ενάντιοι και στην σχολή των σύγχρονων τηλεοπτικών περιγραφών των ποδοσφαιρικών αγώνων. Εισηγητής του σύγχρονου αυτού ψυχρού, εργαλειακά ορθολογιστικού και άνευρου τρόπου περιγραφής στα ελληνικά δεδομένα υπήρξε ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος[1]. Μακράν ο χειρότερος των διαδόχων του είναι ο παλιός του συνεργάτης, Αλέξης Σπυρόπουλος.

Η εμφάνιση της εθνικής ποδοσφαίρου στην Γεωργία ήταν απαράδεκτη. Ο προπονητής άργησε να φρεσκάρει την ενδεκάδα με αλλαγές. Όλα ήταν χάλια εκτός από την θεά τύχη που μας χαμογέλασε στο τέλος και μας έδωσε την ευκαιρία για έναν αγώνα «όλα για όλα» στην Σουηδία. Αλλά στη σκανδιναβική γη η τύχη μας πήρε πίσω ότι μας έδωσε στην Γεωργία.

Στο ματς με τους Σουηδούς η εθνική έπαιξε στο γνώριμο στυλ του να πρεσάρει αμυνόμενη και να χτυπά στην κόντρα. Σε αυτή την τακτική παιχνιδιού τα καταφέρνει καλύτερα και λίγο έλλειψε να κάνει την πολυπόθητη ζημιά στου κίτρινους. Όμως η ατυχία, οι αργές κινήσεις του προπονητή προκειμένου να φρεσκάρει την ομάδα και, πάνω απ’ όλα, η απουσία τεχνικά άρτιων παικτών ικανών να παίξουν δημιουργικό ποδόσφαιρο έφεραν το ατυχές αποτέλεσμα.

Οι δομικές αδυναμίες μας είναι προφανείς. Και δεν θα μείνω σε αυτές του συγκεκριμένου αγώνα. Αναφέρομαι στην εδώ και είκοσι χρόνια ποδοσφαιρική νοοτροπία παραγωγής δυνατών, γρήγορων και άτεχνων νέων ποδοσφαιριστών. Ακόμη και αν αυτό το μοντέλο έφερε τις μεγάλες εθνικές διακρίσεις, στις συνειδήσεις όσων έχουμε απομείνει true είναι απορριπτέο. Μην ξεχνάμε εξάλλου ότι οι μεγάλες διακρίσεις ήρθαν όταν οι ομάδες που συμμετέχουν στις τελικές φάσεις των ευρωπαϊκών και των μουντιάλ τριπλασιάστηκαν.

Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά πρέπει να ακούμε στις περιγραφές τον Αλέξη Σπυρόπουλο. Είναι σαφές ότι η άσχημη εικόνα της εθνικής γίνεται αντιληπτή ως ακόμη χειρότερη λόγω της περιγραφής αυτού του τύπου. Άτεχνοι ποδοσφαιριστές, μοντέρνο ποδόσφαιρο χωρίς ταυτότητα και στο μικρόφωνο ο Αλέξης. Ο ιδανικός συνδυασμός για να χαλάσει μια παραδοσιακή μάζωξη με μπύρες και πίτσα, προκειμένου να παρακολουθήσει η παρέα ένα ματς στο σαλόνι του σπιτιού.

Ευτυχώς που υπάρχει το youtube, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα σύγχρονο εργαλείο ενάντια στην κουλτούρα του κόσμου της εποχής μας. Μια αναδρομή στα θρυλικά '80's συνιστά άμεση ψυχοθεραπεία και βάλσαμο ψυχής. Ακόμη και αν τα τελικά αποτελέσματα ή οι κατατάξεις δεν ήταν εκείνα τα χρόνια αυτές που θέλαμε. Το θέαμα και το ποδοσφαιρικό γεγονός καθαυτό εξέφραζε την αυθεντικά λαϊκή κουλτούρα του έθνους και γέμιζε τις ψυχές μας.

Πάμε λοιπόν πίσω στα 1986. Η εθνική με βιρτουόζους επιθετικούς και μέσους, αλλά και τιραμόλες cult αμυντικούς, ενάντια στην Ουγγαρία του θεού Λάγιος Ντέταρι και του ψυχρού εκτελεστή Ίμπρε Μπόντα. Η μπάλα που γουστάρουμε, τα γκολ που λατρέψαμε, η εξέδρα που αγαπήσαμε και η μετάδοση με την οποία μεγάλωσαν γενιές κανονικών Ελλήνων. Γενιές κανονικών ανθρώπων.


ΥΓ.1. Τουλάχιστον οι τελευταίες δυο αγωνιστικές προσέφεραν μερικές χαρές. Η αγαπημένη Scotland κατόρθωσε μετά κόπων και βασάνων να κάμψει την αντίσταση του «ποδοσφαιρικού τιτάνα» που ακούει στο όνομα Νήσοι Φερόε και να πάρει το πολυπόθητο 0-1 στην λήξη του αγώνα. Είναι μακράν η πλέον άμπαλη ομάδα της Ευρώπης κι όμως καταφέρνει να νικάει, ένας Θεός ξέρει πως.

Ωστόσο ο θρίαμβός της που απολαύσαμε ήταν το 3-2 στο 92' επί του Ισραήλ. Σε ένα κατάμεστο Hampden Park οι Σκωτσέζοι όχι μόνο κατέστρεψαν τα όνειρα για πρόκριση σε τελική φάση της πιο καλής ομάδας που έχει παρουσιάσει το Ισραήλ τα τελευταία είκοσι χρόνια. Αλλά και έσωσαν την τιμή της κουλτούρας των ριζοσπαστικών πολιτικών ιδεών της Ευρώπης, ανεμίζοντας στις εξέδρες παλαιστινιακές σημαίες. Yes sir, I can boogie.


YΓ.2. Σεβασμός αξίζει και στην αγαπημένη του Ανδρέα Σκαμανδρώνυμου Πολωνία για το επικό 0-1 μέσα στην Αλβανία, που μάλλον της δίνει την θέση για τα μπαράζ. Επιπλέον πληροφορίες θέλουν τους Πολωνούς εκδρομείς να αντιμετώπισαν στα ίσα την επίθεση  επίδοξων τσαμπουκάδων των γηπεδούχων. Πράγμα που επιβεβαιώνει την γενικευμένη εκτίμηση που θέλει την ανατολική Ευρώπη να φιλοξενεί στις μέρες μας τα τελευταία δυνατά σχήματα του οπαδικού κινήματος. 




[1]Το ορθολογικά άψυχο σπηκάρισμα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τις ευρωκινηματογραφικού ύφους μακρόσυρτες σιωπές και αργές αφηγήσεις, που καθιέρωσε σε παλιές μεταδόσεις της δημόσιας τηλεόρασης ο συμπαθής Κώστας Καπάταης.

Το COUNTELPRO, το FBI και οι προβοκάτσιες ενάντια στους εχθρούς του καθεστώτος

                                                                                                      του Αχιλλέα

Οι δυο τσέπες του ίδιου παντελονιού

Δεν ξέρω αν είναι απόρροια της αγάπης μου για τη μελέτη έργων της φανταστικής λογοτεχνίας και αστυνομικών μυθιστορημάτων, αλλά τον τελευταίο καιρό έχω μια τάση να ψάχνω θέματα που αφορούν το σκοτεινό κόσμο του πολιτικού underground. Εκεί που τα όρια ανάμεσα στην πολιτική έκφραση και στην προβοκάτσια των μυστικών υπηρεσιών είναι δυσδιάκριτα. Σίγουρα το βίωμα εκ των έσω του πολιτικού βούρκου που (κακώς) αποκαλείται ελληνικός εθνικιστικός χώρος έδωσε ώθηση σε αυτό μου το ενδιαφέρον. Όσοι έχουν καλή εικόνα του ελληνικού εθνικιστικού χώρου γνωρίζουν ότι κατά τα τελευταία χρόνια η δράση των κυκλωμάτων που τον μοχλεύουν, που προκαλούν αλλοίωση στο νόημα του όρου «εθνικισμός» και που αμαυρώνουν την ιστορία ενός κοινωνικοπολιτικού πεδίου που κάποτε φιλοξένησε τον Ίωνα Δραγούμη και τον Περικλή Γιαννόπουλο έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.   


Όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενα άρθρα όλο το πολιτικό παιχνίδι σε αυτό το πεδίο παίζεται για τον έλεγχο των συντηρητικών μαζών. Οι συντηρητικές μάζες πρέπει να μείνουν εγκλωβισμένες σε πολιτικά σχήματα της Δεξιάς και να μην περάσουν στον εθνικιστικό χώρο. Αυτή είναι μια από τις σημαντικότερες αποστολές των opinion leaders του αστικού κατεστημένου. Η επίτευξη του στόχου αυτού πραγματώνεται με την ανάπτυξη και χρηματοδότηση μικρών νεοδεξιών και ψευδοεθνικιστικών κομμάτων στα δεξιά της κυβέρνησης (ιδίως μετά την εξαφάνιση της ΧΑ). Επιτυγχάνεται με την ανάπτυξη και ενίσχυση ελεγχόμενων μικροομάδων του εθνικιστικού χώρου. Επιτυγχάνεται και με την εξάπλωση μιας παραφιλολογίας από bloggers, δημοσιολόγοιυς και μικρές ομάδες στον δημόσιο λόγο, η οποία χτυπά την καρδιά του ελληνικού και του ευρύτερου εθνικισμού.

Το προηγούμενο σχετικό άρθρο της σελίδας μας έγραφε Νεοδεξιοί όμιλοι, alt right παρεούλες που δημοσιολογούν στο διαδίκτυο, ψευδο-νεοναζιστές οι οποίοι υιοθετούν νεοφιλελεύθερες οικονομικές και αστικοδημοκρατικές γεωπολιτικές προσεγγίσεις, tabloids που εκφράζουν έναν gossip λαϊκισμό, αχτένιστοι γραφικοί Δεξιοί πρώην ακαδημαϊκοί που υποδύονται τους θεωρητικούς διαβάζοντας την βιβλιογραφία της ομάδας Ε, γυρολόγοι που μασκαρεύονται σε κυριλέδες φορώντας γιλέκα για να το παίζουν British style conservatives αλλά τους προδίδει το βλαχομπαρόκ απολογητικό ύφος, αποκαΐδια της Χρυσής Αυγής που υιοθετούν το νεοcon -και στις βασικές του αρχές liberal- προφίλ του «σαλβινισμού», αναδύονται ανάμεσα στις παραδοσιακά γελοίες και διαχρονικά ρευστές υπο-ομαδώσεις της ακραίας Δεξιάς, στις οποίες θα συναντήσει κανείς από θαυμαστές των Απριλιανών μέχρι παραθρησκευτικούς παραληρούντες (στους τελευταίους, εκτός των φονταμενταλιστών ορθόδοξων θα πρέπει να προστεθούν και οι φονταμενταλιστές παγάνοι) συνομωσιολόγους. Κοινοί τόποι όλων των προαναφερθέντων η προσήλωση στον δυτικό καπιταλιστικό κόσμο, στην ελευθερία των αγορών, σε επιδερμικής σημασίας αλλά θορυβώδεις αντι-αριστερές ζητωπατριωτικές ρητορικές και η επένδυσή όλων των παραπάνω με λίγα φραστικά και επικοινωνιακά στολίδια του εθνικιστικού λόγου, (άλλοτε συντηρητικά εθνικιστικού λόγου και άλλοτε ριζοσπαστικά εθνικιστικού λόγου, ανάλογα με την συλλογικότητα και την περίπτωση), προκειμένου να μπορέσουν να διαφοροποιηθούν προσχηματικά από τον κορμό της κύριας Δεξιάς έκφρασης.

Εκείνο που οφείλω να συμπληρώσω στην όλη εικόνα είναι ότι ανάμεσα στους παραπάνω δεν υπάρχει σε όλες τις περιπτώσεις κάποια ευθυγράμμιση αλλά έχουν σχηματιστεί δυο υποτιθέμενα αντιμαχόμενα πλαίσια. Από τη μια υπάρχουν κύκλοι νεοφιλελεύθερων (ευρωλιγούρηδων αλλά και όχι μόνο) δεξιών που εμφανίζονται με το προσωπείο του ακραιφνούς ρατσιστή χιτλερικού (ανάμεσα στους οποίους και πολλοί αλλοδαποί που χρησιμοποιούν παραπλανητικά ελληνικά προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης). Από την άλλη εμφανίζονται κύκλοι ακροδεξιών αντιφασιστών και δυτικόφιλων νεοεθνικιστών. Κάποιες φορές βλέπουμε να πηγαινοέρχονται ανάμεσά τους, ως μπαλαντέρ και της μιας και της άλλης πλευράς των υποτιθέμενων αντιμαχόμενων, αμερικανόφιλοι δημοσιοκάφροι γνωστών πρακτοροφυλλάδων. Η πρακτική των δυο «παρατάξεων» περιλαμβάνει άφθονο πολιτικό λιθοβολισμό, με τραγελαφικές αντινομίες στα επιχειρήματα και χοντροκομμένες αντιφάσεις στις συμπεριφορές, εκατέρωθεν.


Το επιζήμιο της υπόθεσης είναι η συστηματική στρέβλωση ιστορικών νοηματοδοτήσεων και προσωπικοτήτων που επιχειρείται παράλληλα και από τις δυο «παρατάξεις». Δεν είναι σπάνιο οι «νορδιστές χιτλερικοί» να παρουσιάζουν τον Χίτλερ περίπου σαν πρόδρομο της Ε.Ε και της Μέρκελ και οι «αντίπαλοί» τους ακροδεξιοί να παρουσιάζουν τον Μεταξά ως ιδεολογικό καθοδηγητή αντιφασιστικών δυνάμεων. Αν και η περίπτωση των «νεοφιλελεύθερων χιτλερικών» αγγίζει τα όρια της κωμωδίας, θεωρώ ότι δεν είναι πολύ ανησυχητική. Γιατί φαίνεται ότι οργανώνεται από χαμηλής εμβέλειας τελειωμένα πολιτικά πρόσωπα. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στην μεριά των ακροδεξιών αντιφασιστών. Εκεί το δίκτυο, πέρα από τους γυρολόγους καρνάβαλους με τα γιλέκα και τις γραβάτες, περιλαμβάνει παρατρεχάμενους της κεντρικής πολιτικής σκηνής που βρίσκονται σε υψηλότερους ορόφους της «Δεξιάς πολυκατοικίας» καθώς και στον περίβολο πρεσβειών (όχι της Παναχράντου, αλλά) ισχυρών χωρών. Ανάμεσά τους εμφανίζονται πρόσωπα σοβαροφανή, ικανά να ξεγελάσουν για μικρό χρονικό διάστημα τον καθέναν μας. Και αν ο μέσος έξυπνος και σοβαρός συμπολίτης μας μπορεί να ψυλλιαστεί τι περίπου συμβαίνει και να επιλέξει τελικά τον αληθινό εθνικισμό του Ρομαντισμού από τις ακροδεξιές ρέπλικες του πολιτικού υποκόσμου, έφηβοι και άτομα μικρότερων ηλικιών ίσως δεν τα καταφέρουν εξίσου καλά.


Έχοντας αυτά κατά νου άρχισα να ψάχνομαι σε διεθνές επίπεδο. Γρήγορα διαπίστωσα ότι το συγκεκριμένο φαινόμενο έχει την ρίζα του (που αλλού;) στον αγγλοσαξονικό κόσμο. Μόνο που εκεί η χοντροκοπιά είναι σε πολλές περιπτώσεις ακόμη μεγαλύτερη. Φαίνεται ότι ο τελευταίος Έλληνας, που φέρει στο έπακρο τις παθογένειες τις μακραίωνης βαλκανικής κουλτούρας ανικανότητας υπερβάσεων, παραμένει πολιτιστικά ανώτερος από τον μέσο Αμερικανό. Αν και τελευταία δείχνει να μικραίνει η απόσταση.

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα το εξής. Εσωτερικά αρχεία του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας (NCTC) και του FBI που διέρρευσαν πρόσφατα[1] στο Yahoo News αποκαλύπτουν ένα κακόβουλο σχέδιο των μυστικών υπηρεσιών για την μόχλευση του εθνικιστικού χώρου μέσω προώθησης δήθεν ακτιβιστικών μεθόδων οι οποίες καταλήγουν στην τρομοκρατία. Το σχέδιο συκοφάντησης του εθνικισμού περιλαμβάνει, στα αγγλοσαξονικά δεδομένα, ακόμη και την χρήση του σατανισμού σε εθνικιστικές και παραδοσιοκρατικές ομάδες ως μέσο αμαύρωσης της εικόνας του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου, έτσι ώστε να περιθωριοποιηθεί και να μην αντλήσει νέους υποστηρικτές που ενδέχεται να επιθυμούσαν να ενσωματωθούν ενεργά σε κάποιο σχήμα του.



Ένα έγγραφο με τίτλο «Το Τάγμα των Εννέα Αγγέλων και ο Ρόλος Επιρροής σε Μερικούς
RMVEs (Racially Motivated Violent Extremists)»,αναφέρει ότι το Siege Network (θαυμαστές του βιβλίου του James Mason, Siege) στο Telegram αποτελεί μία ομάδα σατανιστών που ανήκουν σε ένα μυστικό τάγμα το οποίο φέρει την ονομασία «Τάγμα των Εννέα Γωνιών (O9A)». Σύμφωνα με τους αναλυτές, το O9A είναι ένα εργαλείο των μυστικών υπηρεσιών που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρόκληση διχασμών, την ηθική αμαύρωση και την εξουδετέρωση των εθνικιστών.  Αμερικανοί αξιωματούχοι πληροφοριών φαίνεται ότι  παρακολουθούν στενά τις συντηρητικές διαμάχες στο διαδίκτυο και ελπίζουν να τις εκμεταλλευτούν.



Το
FBI και το NCTC αναφέρονται συγκεκριμένα σε μια διαμάχη μεταξύ του The Daily Stormer και του AtomWaffen Division (AWD) ως απόδειξη της αποτελεσματικότητας του O9A στο να προκαλεί περισπασμούς και να κατακερματίζει τους εθνικιστές. Μερικά μέλη της AWD (AtomWaffen Division) αγκάλιασαν την βίαιη εξτρεμιστική ερμηνεία του σατανισμού του O9A, η οποία οδήγησε πολλά μέλη να αποχωρήσουν από το AWD από το 2018. Η προώθηση του σατανισμού του AWD οδήγησε επίσης ορισμένα εξέχοντα RMVE, όπως ο ιδρυτής της ιστοσελίδας RMVE The Daily Stormer, να ασκήσουν κριτική στο AWD για την ανοχή του στον σατανισμό. Αυτά είναι «μεγαλεία»! Όχι σαν τα φτωχικά ελληνικά εστιατόρια. Πρέπει βέβαια να σημειωθεί ότι ενώ ο Andrew Anglin αναφέρεται ως «βίαιος εξτρεμιστής με ρατσιστικά κίνητρα» στο έγγραφο, δεν έχει ποτέ κατηγορηθεί για έγκλημα και ο ιστότοπός του απορρίπτει ανοιχτά τη βία. Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το O9A είναι ένα χρήσιμο μέσο για την πρόκληση διάλυσης και απομάκρυνσης μελών από διάφορες φερόμενες ή και κανονικές εθνικιστικές ομάδες.

O9A, RICU και COINTELPRO

Πριν λίγο καιρό, αποκαλύφθηκε[2] από την Daily Mail ότι η Μονάδα Έρευνας, Πληροφοριών και Επικοινωνιών του Υπουργείου Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου (RICU) είχε διεισδύσει στο «Τάγμα των 9 Γωνιών».Το RICU είναι μια μονάδα black ops[3] εμπνευσμένη από τον Ψυχρό Πόλεμο, η οποία είναι αφιερωμένη στην κρυφή χειραγώγηση του κοινού και την καταστροφή της πολιτικής αντιπολίτευσης επινοώντας λασπολογία εναντίον στοχευμένων αντιφρονούντων, δημιουργώντας περίτεχνα honeypots και ομάδες, ενώ ταυτόχρονα καθοδηγεί τη συζήτηση γύρω από αμφιλεγόμενα θέματα μέσω προπαγάνδας που διαδίδεται από δημοσιογράφους-πράκτορες.

Η μονάδα, που επανήλθε το 2007, ασχολήθηκε αρχικά με μετανάστες από χώρες της Ασίας και της Αφρικής (κυρίως επικίνδυνους για τέλεση τρομοκρατικών πράξεων μουσουλμάνους), αλλά τώρα χρησιμοποιείται εναντίον των εθνικιστών για να τους αποτρέψει από το να ασχοληθούν με την πολιτική υπεράσπιση των ιδεολογιών τους. Μέχρι στιγμής, οι φερόμενοι ως τρομοκράτες που κατηγορούνται για την ομάδα
O9A καθοδηγούνται εξ ολοκλήρου από μυστικούς πράκτορες του FBI και τους πληροφοριοδότες τους, σύμφωνα με το έγγραφο που διαρρέει το NCTC.

Ο Jacob Kaderli, ένας άλλος νεαρός άνδρας, παγιδεύτηκε σχετικά πρόσφατα από μυστικούς πράκτορες του FBI[4] σε μια περίπλοκη τρομοκρατική συνωμοσία που η ομοσπονδιακή κυβέρνηση επινόησε και τον πίεσε να συμμετάσχει. Ο Kaderli ήταν μέλος του «The Base», το οποίο εκτέθηκε κατά λάθος ως FBI honeypot[5] από τους αντιπάλους του Antifa, οι οποίοι αναγνώρισαν τον Rinaldo Nazzaro, πρώην πράκτορα του FBI, ως ηγέτη του. Στη Βρετανία, οι περισσότερο εξ όσων συνελήφθησαν κατηγορούμενοι ότι είχαν επινοήσει ναζιστικά-σατανιστικά σχέδια «τρόμου» είναι έφηβοι. Πέρυσι, βρετανικά δικαστήρια καταδίκασαν ένα αυτιστικό αγόρι[6] σε σχεδόν επτά χρόνια φυλάκισης επειδή ήταν υποστηρικτής του Ο9Α και φέρεται να σχεδίαζε βομβιστικές ενέργειες. Ήταν μόλις δεκατεσσάρων ετών!

Συμμετοχή της βρετανικής υπηρεσίας ασφαλείας στο Combat 18

Ο βρετανικός παράγοντας έχει εμπλακεί σε παρόμοιες επιχειρήσεις προκειμένου να μοχλεύσει ιστορικά εθνικιστικά κόμματα της χώρας, που στελεχώνονταν από σοβαρά πολιτικά στελέχη τα οποία έγραψαν ιστορία στο μεταπολεμικό εθνικιστικό ευρωπαϊκό κίνημα και, ασφαλώς, δεν θα μπορούσαν να εμπλέκονται με γελοιότητες των μυστικών υπηρεσιών και των ανεγκέφαλων όπως η τρομοκρατία. Όταν το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα (BNP), υπό την ηγεσία του σημαντικού Άγγλου μεταπολεμικού πολιτικού John Tyndall, άρχισε να ανεβαίνει στις τοπικές εκλογές κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1990, μια παράλληλη και αρχικά φιλική οργάνωση, η Combat 18, εμφανίστηκε περίπου την ίδια στιγμή.



Το
C18 φαίνεται ότι ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 από έναν κύκλο νεαρών που είχαν ως επικεφαλής τον Charlie Sargeant. Ο Sargeant συμμετείχε παλαιότερα στα δρώμενα του εθνικιστικού Oi! μουσικού κινήματος και αποτελούσε hooligan της εξέδρας φανατικών της Τσέλσι. Συνεργάτης του Sargent ήταν ο Αμερικανός Harold Covington. Αρχικά, ο Tyndall δέχτηκε την συνεργασία της C18, που υποσχέθηκε να βοηθήσει στην περιφρούρηση εκδηλώσεων από ομάδες «antifa» οι οποίες επιτίθονταν σε εκδηλώσεις του BNP. Ο Sargent ήταν μέλος της περιφρούρησης του Tyndall και είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη του. Όμως η αρμονική σχέση διακόπηκε γρήγορα όταν η C18 άρχισε να επιτίθεται στο BNP με πρόσχημα την τυπική εθνικιστική μεταπολεμική (νεοφασιστική σύμφωνα με την επιστημονική ορολογία) του προσέγγιση. Η C18 άρχισε ξαφνικά να παπαγαλίζει  θεωρίες εξύμνησης των πρακτικών της τρομοκρατίας - «άμεση δράση» όπως την αποκαλούσαν – ως μέσο επίτευξης πολιτικών σκοπών. Αργότερα, τα μέλη του C18 ξεκίνησαν μια εκστρατεία αιφνιδιαστικών επιθέσεων σε μέλη του BNP (!!). Παράλληλα η ομάδα C18 έγινε πηγή φημών και συκοφαντίας εναντίον άλλων εθνικιστών συλλογικοτήτων της βρετανικής πολιτικής σκηνή.

Το 1995, ο Tyndall έγραψε ένα άρθρο στην εφημερίδα του BNP Spearhead, περιγράφοντας τον ανεξήγητο και προβοκατόρικο πόλεμο του C18 για να καταστρέψει το BNP[7], παρόλο που σε επίπεδο ρητορικής είχαν κοινούς αντιπάλους. Σε αυτό το άρθρο δήλωσε την πεποίθησή του ότι η C18 επηρεάστηκε από την MI5 και το Special Branch, με τη βοήθεια του FBI στην Αμερική, σε ένα τέχνασμα για να διαταράξει και να δυσφημίσει το βρετανικό εθνικιστικό κίνημα. Στα μισά της δεκαετίας του ’90 το C18 είχε γίνει πανίσχυρο. Οι περισσότεροι Βρετανοί πεζοδρομιακοί και hooligans εθνικιστές στελέχωναν τις τάξεις του. Η εικόνα που φιλοτέχνησαν για την οργάνωσή τους οι επικεφαλείς της ήταν αυτή της αυτόνομης συλλογικότητας παράλληλων πυρήνων, που ως στόχο είχε την ισοπέδωση αντιφασιστών και εθνικιστών που θεωρούνταν ήπιοι. Στα έντυπα του C18 δημοσιεύονταν διευθύνσεις και ονόματα στόχων που συνοδεύονταν από προτροπές για τον ξυλοδαρμό τους. Ο Sargent ήταν ο άτυπος αρχηγός ενώ στο εκδοτικό και το δισκογραφικό τμήμα του C18 επικεφαλής ήταν ένας παλιός μουσικός, ο Browning. Το εν λόγω δίδυμο έβαλε στο στόχαστρο τον διάδοχο του αείμνηστοy Ian Stuart Donaldson στην ηγεσία τοy Blood n Honour, τραγουδιστή του συγκροτήματος No Remorse Paul Burnley Ο τελευταίος υπήρξε θύμα των γνωστών λασπολογικών και προβοκατόρικων τακτικών του C18 και προκειμένου να αποφύγει τους κινδύνους για τη σωματική του ακεραιότητα μετανάστευσε στον σκανδιναβικό βορά απ’ όπου κατήγγειλε τις αθλιότητες του C18, παραμένοντας πιστός στην ιδεολογία του.

Αλλά φαίνεται ότι ο κόσμος των μυστικών υπηρεσιών φιλοξενεί τόσο υπανθρώπινες υπάρξεις οι οποίες έχουν στα γενετικά τους κύτταρα εγγεγραμμένη την αυτοκαταστροφή. Το
C18 μετέτρεψε το Blood n Honour σε παρακλάδι του και κυριάρχησε στον βρετανικό χώρο των ριζοσπαστών εθνικιστών. Τότε ο Sargent θεώρησε ότι ήταν η ώρα να κάνει την πολιτική του κίνηση. Δημιούργησε ένα πολιτικό εθνικοσοσιαλιστικό σκέλος και θέλησε να μετατρέψει το C18 σε κόμμα παρόμοιο με τα αντίστοιχα ιρλανδικά, που είχαν πολιτικά και στρατιωτικά σκέλη (με την διαφορά ότι το «στρατιωτικό σκέλος» του C18 θα ήταν αυτό της πεζοδρομιακής τρομοκρατίας και όχι ένοπλο, εφόσον κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο για τα αγγλικά δεδομένα).


Τότε ο Sargent πληρώθηκε με το ίδιο νόμισμα. Οι πράκτορες που είχαν μαζευτεί γύρω του ήθελαν το C18 για συγκεκριμένους σκοπούς και δεν θα του επέτρεπαν να εξελιχθεί σε πολιτικό οργανισμό. Έτσι ο Browning άρχισε να λασπολογεί τον Sargent με τον ίδιο τρόπο που λασπολογούσαν τόσα χρόνια όλο τον υπόλοιπο χώρο. Ο Sargeant παρουσιάστηκε ως μαλθακός προδότης του υποτιθέμενου αληθινού εθνικοσιαλισμού (στην ουσία της παρακρατικής ακροδεξιάς). Στις συμπλοκές που ακολούθησαν ο υπαρχηγός του Sargent, μουσικός Martin Cross, οργισμένος σκότωσε τον συνεργάτη του Browning Christopher Castl. Σύμφωνα με ένα ερευνητικό κομμάτι[8] για το περιστατικό, ο Browning είπε στην αστυνομία κατά τη διάρκεια της ανάκρισης ότι είχε φίλους σε «υψηλά πόστα» και πως ήθελε να μιλήσει στο Special Branch (μια βρετανική αντιτρομοκρατική υπηρεσία).

To αποτέλεσμα ήταν ο επίδοξος φύρερ Sargent να τιμωρηθεί με ισόβια φυλάκιση ως ηθικός αυτουργός και ο Browning να συνεχίσει το «έργο του». Ασφαλώς σύντομα έγινε αντιληπτός και οι βρωμερές του πρακτικές οδήγησαν το C18 σε απομόνωση και τελική διάλυση, με το Blood n Honour να αποδεσμεύεται από την κατοχή του και να μετασχηματίζεται σε έναν αυτόνομο μουσικό οργανισμό υπεράσπισης του εθνικιστικού rock (κάθε τάσης, όχι μόνο του Oi!, ακόμη και του heavy metal). Οι υποψίες του Tyndall μάλλον επιβεβαιώθηκαν: Απ’ ότι φάνηκε ο Sargent και ο Browning υποκινούνταν πράγματι από πράκτορες, με τον πρώτο να έχει πιστέψει αφελώς ότι θα γινόταν πολιτικός αρχηγός και με τον δεύτερο να αποτελέσει κανονικό βραχίονα των μυστικών υπηρεσιών που είχε την κρατική κάλυψη στην τέλεση ποινικών αδικημάτων. Ο Browning έμεινε στο τέλος της δεκαετίας του ‘90 με μια μικρή κλίκα γύρω του, η οποία συνέχισε τις γνωστές αθλιότητες παραχάραξης της πραγματικότητας και χυδαίας συκοφάντησης αθώων ανθρώπων, δίχως ευτυχώς να τους δίνει κανείς σημασία. Ωστόσο η δουλειά για το σύστημα εξουσίας είχε γίνει. Ένα σχεδόν μαζικό νεολαιίστικο εθνικιστικό κίνημα που ζυμωνόταν στην Βρετανία κατά τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, αναλώθηκε την δεκαετία του ’90 σε παρακρατικές πρακτικές επειδή χειραγωγήθηκε από λιμοκοντόρους των μυστικών υπηρεσιών, με αποτέλεσμα να διαλυθεί χωρίς να ολοκληρωθεί σε κανονικό και σοβαρό πολιτικό κίνημα. Αν όλα αυτά σας θυμίζουν κάτι από την ελληνική πραγματικότητα μάλλον δεν πρέπει να το θεωρήσετε συμπτωματικό. 


Ένα κεφάλαιο στο βιβλίο του ερευνητή Larry O'Hara το 1994, Turning Up the Heat: MI5 After the Cold War υποδηλώνει ότι η Combat 18 μπορεί να ξεκίνησε ως κανονική οργάνωση, αλλά στη συνέχεια εισχώρησαν πράκτορες και πληροφοριοδότες του MI5 για να την χρησιμοποιήσουν. Απώτερος στόχος τους ήταν να υπονομεύσουν το BNP. Αλλά και να δημιουργήσουν ένα honeypot που θα αποσπούσε τα πιο ριζοσπαστικά μέλη του Εθνικού Μετώπου και του BNP, με πρόθεση να τα εμπλέξει αργότερα σε σχεδιασμένα από παρακρατικές αρχές τρομοκρατικά σχέδια ώστε και τον εθνικιστικό χώρο να αμαυρώσουν και τα ίδια να οδηγηθούν τελικά στην φυλακή.

Όσο για τον άλλο ιδρυτή του C18, Harold Covington, εθνικιστές όπως ο William Pierce υποπτεύονται εδώ και δεκαετίες ότι ήταν πράκτορας του FBI. Ο Covington ήταν γνωστός για την εφεύρεση ψεμάτων σχετικά με εθνικιστές υψηλού προφίλ στην Αμερική και ήταν ο ίδιος που διέρρεε φήμες ότι ήταν πληροφοριοδότες της αστυνομίας, κλέφτες, ομοφυλόφιλοι, παιδεραστές, Εβραίοι καθώς και άλλα αβάσιμα κουτσομπολιά. Ο αριστερός ακτιβιστής Nick Martin υπέβαλε αίτημα στην FOIA για να δει τα αρχεία του FBI για τον Covington τον Δεκέμβριο του 2018. Η κυβέρνηση συνεχίζει να μην τα παράσχει[9]. Εάν επιβεβαιωθεί ότι και ο Covington ήταν πληροφοριοδότης, τότε το MI5 και το FBI πρέπει να συνεργάστηκαν στενά και να έχουν εμπλοκή σε αυτές τις άθλιες ραδιουργίες προκειμένου να διαλύσουν το υπόβαθρο του βρετανικού εθνικιστικού μικρόκοσμου.

Συμπέρασμα

Κοιτάζοντας αυτά τα έγγραφα και την ιστορία παρόμοιων επιχειρήσεων, θεωρώ δεδομένο ότι ομάδες όπως το O9A αποτελούν κάτι περισσότερο από μια ψυχολογική επιχείρηση που αποσκοπεί στην αποθάρρυνση των νέων ακτιβιστών. Πολλά υψηλά ιστάμενα πρόσωπα θα ήθελαν να παρουσιάσουν τους εθνικιστές ως serial killers (Charles Mason στην περίπτωση της O9A) και τρομοκράτες, οι οποίοι το μόνο το οποίο κάνουν είναι το να μισούν ακατάπαυστα. Με λίγα λόγια μια ανατρεπτική ιδεολογία βορά στα θηρία των συστημικών media[10].

Ασφαλώς η δράση των μυστικών υπηρεσιών του εξουσιαστικού φιλελευθερισμού δεν περιορίζεται στον αγγλοσαξονικό κόσμο. Οι αντανακλάσεις τους αγκαλιάζουν την οικουμένη. Ζούμε σε μια εποχή που μεγάλο μέρος της πολιτικής δράσης των κυβερνήσεων βασίζεται στον σκοτεινό αυτό υπόκοσμο. Ο εθνικισμός,  το κοινό περί δικαίου αίσθημα, ο πατριωτισμός, οι εθνικές παραδόσεις, η υπεράσπιση της δυνατότητας του να αρθρώνει κανείς αντίλογο στην συγκεκαλυμμένη δικτατορία της αστικής εξουσίας,  βάλλονται από το σύστημα εξουσίας όχι μόνο εξωτερικά. Βάλλονται και εκ των έσω μέσω της δράσης του υποκόσμου των μυστικών υπηρεσιών. Ας το έχει αυτό στο νου του ο κάθε νεαρός που θα θελήσει να ακολουθήσει το πολιτικό μονοπάτι της απόρριψης του σάπιου πολιτικού παρόντος της φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Ο πολιτικός αντίπαλος δεν είναι μόνο απέναντι. Μπορεί να φωλιάζει εκεί που κανείς δεν φαντάζεται. 



[1]              https://www.scribd.com/document/488625985/Order-of-Nine-Angles

[2]              https://archive.is/RYcRh

[3]              https://www.theguardian.com/politics/2016/may/02/inside-ricu-the-shadowy-propaganda-unit-inspired-by-the-cold-war

[4]              https://national-justice.com/base-inside-fbis-newest-scary-story

[5]              https://www.theguardian.com/world/2020/jan/23/revealed-the-true-identity-of-the-leader-of-americas-neo-nazi-terror-group

[6]              https://www.bbc.com/news/uk-england-tyne-51022706

[7]              https://noncounterproductive.blogspot.com/p/john-tyndall-on-harold-covington-and.html

[8]              https://www.youtube.com/watch?v=Le2NXtCoMUM&t=234s

[9]              https://www.muckrock.com/foi/united-states-of-america-10/harold-covington-fbi-file-66705/#comms

[10]           https://national-justice.com/leaked-documents-suggest-fbi-and-british-intelligence-are-using-cointelpro-tactics-against?s=09&fbclid=IwAR0DT-0hwOtS1rDCgH5mbFWX73mjxqz5alUWipUG6O7pjzQ1E6AmKf9mUdo