Νέο podcast της Φοιτητικής Λέσχης Φανταστικής Λογοτεχνίας
Heavy Metal: Παρόν, μέλλον και, κυρίως, παρελθόν
Στη νέα διαδικτυακή ραδιοφωνική εκπομπή της
Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. οι Βασίλης Flammentrupp, Γιάννης Wannax, Αλέξανδρος Κρητικός και
Σταμάτης Μαμούτος συζητούν για το παρόν, το μέλλον και το παρελθόν της heavy
metal μουσικής σκηνής.
Η εκπομπή περιλαμβάνει αναμνήσεις των
τεσσάρων σχολιαστών από το ένδοξο παρελθόν (στέκια, συναυλίες και heavy metal ταυτότητα
στις δεκαετίες του ’80 και του ’90), κριτική του προβληματικού παρόντος και
προοπτικές για το μέλλον του «μεταλλικού» μουσικού κινήματος, σε μια εποχή που
συναυλίες μεγάλων συγκροτημάτων, σαν τους Iron Maiden και
τους Metallica, συνοδεύονται
από παρακμιακά φαινόμενα όπως οι εξωφρενικές τιμές των εισιτηρίων, η
αποπροσωποίηση της προμήθειάς τους και η νομιμοποιημένη μαύρη αγορά που
αναπτύσσεται λόγω της δυνατότητες που παρέχουν οι διοργανωτές να αγοράζει έξι
εισιτήρια κάθε λογαριασμός mail.
Η συζήτηση κατευθύνεται και προς την ιστορική
αποτίμηση του ρόλου της αμερικανικής μουσικής βιομηχανίας κατά τις αρχές της
δεκαετίας του ’90, όταν πάρθηκε η απόφαση να περιοριστεί το heavy metal και
να προωθηθούν στην κοινότητα των ακροατών του σκληρού ήχου μεταμοντέρνα
θνησιγενή μουσικά ρεύματα, με αποτέλεσμα τον μακροπρόθεσμο παγκόσμιο μαρασμό
του ευρύτερου rock
κινήματος
ως πολιτιστικής νεολαιίστικης τάσης.
Τέλος, γίνεται μια σύντομη αναδρομή και στον
ρόλο του ελληνικού συστήματος εξουσίας των εκσυγχρονιστών που από το δεύτερο
μισό της δεκαετίας του ’90, όταν και επιβλήθηκε στον τόπο, μέχρι και σήμερα,
που εξακολουθεί να κυριαρχεί στην πολιτική ζωή του τόπου, επηρέασε καίρια την
διαμόρφωση της μαζικής κουλτούρας του τόπου μας προς μια κατεύθυνση χυδαία αγοραίου
υλισμού, ασφαλώς εχθρικού προς το rock ως νεολαιίστικο κίνημα.
40 σχόλια:
Καλησπέρα σας κύριοι.
Παρατηρούμε ότι ο Flammentrupp επανήλθε εκ της περιπετειώδους αυτού εξορμήσεως εις τας δασώδεις χαράδρας και τα δυσπρόσιτα λαγκάδια του Αγίου Όρους, φέρων μεθ’ εαυτού το άχθος εμπειριών ουχί ευκαταφρονήτων. Η επιστροφή αυτού, ως εκ θαύματος σχεδόν σωτηρίου, μαρτυρεί την αντοχή και το ακατάβλητον του φρονήματος, όπερ τον διεκράτησε αλώβητον εν μέσω των αντιξοοτήτων και των απροόπτων κινδύνων της ορεινής ταύτης περιπλανήσεως.
Ωραίο αφιέρωμα παιδιά! Αν και θα ήθελα μια περισσότερο εμβάθυνση στο αποτύπωμα που άφησε ο Χάρης.
Χωρίς τον οποίον στο τιμόνι του γνωστού μας περιοδικού, το heavy metal εκφυλίστηκε, διότι στο όνομα της προόδου είδαμε τελικά τον κλασσικό ήχο να εξαφανίζεται για περίπου 10 χρόνια λόγω black metal, hardcore, grunge και progressive metal, προτού επανέλθει αρχές του 2000 (και πάλι βέβαια, όχι με την ορμητικότητα των '80s).
Ενώ και το MtV δυστυχώς δημιούργησε μεγάλο κύμα χιπστεράδων και πάνκηδων, που νόμιζαν ότι είναι μεταλλάδες.
Θα μου πεις, μπορούσε η Ελλάδα μόνη της να σταματήσει την 'αλλαγή' που ερχόταν παγκόσμια; Και πώς θα μπορούσε να συντηρηθεί το περιοδικό χωρίς τις διαφημίσεις;
Όπως ο οπαδός του Παναθηναϊκού δεν τον απασχολεί αν θα μπορεί να συντηρηθεί ο Παναθηναϊκός κάνοντας εντυπωσιακές μεταγραφές ώστε να διεκδικήσει ένα πρωτάθλημα μετά από 20 χρόνια, αλλά τον ενδιαφέρει να πάρει ένα πρωτάθλημα, έτσι και ο οπαδός του αληθινού heavy metal δεν μπαίνει σε νοοτροπία εμπόρου (όπως ο Χάρης είχε κάποτε κατηγορήσει ως τέτοιον έναν επίσης συντάκτη του περιοδικού, που δεν ζει πλέον).
Σήμερα, πολλοί σφετερίζονται τον όρο heavy metal, ενώ δεν είναι ούτε το 10% από αυτούς, αυτό είναι το κέρδος που αποκομίσαμε από την δήθεν 'πρόοδο' του ήχου.
Μπάντες όπως οι Pantera ούτε για αστείο δεν θα περνούσαν απ' έξω από τα γραφεία του περιοδικού με διευθυντή τον Χάρη.
Το live των Virgin Steele στο ΟΑΚΑ ήταν το πρώτο της μπάντας στην Ελλάδα και ήταν μαζί με τους Venom ως headliners, τους οποίους και τους διαλύσαν, ήταν το απόλυτο ξενέρωμα η εμφάνιση των Venom, μετά τους Virgin Steele. Ίσως βρω το εισιτήριο, πιθανόν να το έχω ακόμη, για να σας πω ποιες ήταν οι άλλες μπάντες, νομίζω όμως πως ήταν όντως και οι theater of tragedy.
Ακολούθησε το live στο Ρόδον, ένα χρόνο μετά νομίζω, και νομίζω το 2000 ξαναήρθαν με Riot & Stigmata, για να ολοκληρώσουν τον πρώτο κύκλο των εμφανίσεών τους στην Ελλάδα το 2003 στο Αν (που, όπως έμαθα, οργίασαν, αν και δυστυχώς δεν είχα καταφέρει να παρευρεθώ εκεί).
Στο OAKA με Priest το 2001 ήταν μαζί οι Megadeth, Emperor, Rotting Christ.
Η σκηνή διατηρεί την ζωντάνια της στην Λ. Αμερική. Πολλές μπάντες εκεί παίζουν παραδοσιακό heavy metal με τον ορθόδοξο τρόπο, αρκεί να ψάξει κανείς, μην περιμένετε να γεμίζουν στάδια αυτές οι μπάντες, μας απασχολεί άλλωστε η ποιότητα, όχι η ποσότητα.
Εκπομπή για Heavy Metal χωρίς ΑΗΚ; έχετε τρελαθεί;
Ευχαριστούμε ανώνυμε.
Για τον Χάρη κάναμε ιδιαίτερο ραδιοφωνικό ένθετο. Δεν το ανεβάσαμε μαζί με την υπόλοιπη εκπομπή για να μην γίνει τρίωρο το podcast, βαρύνει το αρχείο του upload και βαρεθούν οι ακροατές. Θα ανέβει ως ξεχωριστή ανάρτηση προσεχώς.
"Χωρίς τον οποίον στο τιμόνι του γνωστού μας περιοδικού, το heavy metal εκφυλίστηκε, διότι στο όνομα της προόδου είδαμε τελικά τον κλασσικό ήχο να εξαφανίζεται για περίπου 10 χρόνια λόγω black metal, hardcore, grunge και progressive metal, προτού επανέλθει αρχές του 2000 (και πάλι βέβαια, όχι με την ορμητικότητα των '80s)."
Ήταν λιγότερα τα χρόνια της απόκλισης. Από το 1991-92 μέχρι το 1995.
Από τα τέλη του 1995, αρχές του 1996, είχε επανέλθει το ΜΗ στην προβολή της παραδοσιακής μεταλλικής ταυτότητας. Από το 1996 μέχρι το 1998 θύμιζε προ-Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. μουσικό έντυπο, πρόκρινε το true metal με καταιγιστικό ρυθμό και περιθωριοποίησε το νεοϋορκέζικο hard core, το death, το thrash είχε σχεδόν εξαφανιστεί, ενώ το black το πρόβαλε μόνο λόγω των επικών του απόηχων.
Σε γενικές γραμμές η διεύθυνση του περιοδικού είχε καταλάβει ότι σε κάθε διαφορετική περίπτωση η μουσική μας θα πέθαινε και μαζί της το έντυπο που την εξέφραζε μονοπωλιακά για μεγάλο χρονικό διάστημα (πλην ενός μικρού διαστήματος στα 1991-92 που κυκλοφόρησε το Rock Power και την περίοδο κυκλοφορίας του ενδιαφέροντος Metal Invader στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 90).
"Μπάντες όπως οι Pantera ούτε για αστείο δεν θα περνούσαν απ' έξω από τα γραφεία του περιοδικού με διευθυντή τον Χάρη".
Μετά το Cowboys From Hell. Τους πρώτους τους δίσκους θα τους παρουσίαζε άνετα.
"Το live των Virgin Steele στο ΟΑΚΑ ήταν το πρώτο της μπάντας στην Ελλάδα "
Κάνεις λάθος. Το πρώτο τους live ήταν θρυλικό, όπως το περιγράφουν τα παιδιά στο podcast, έγινε στο Ρόδον, κάπου στα 1995-96, με 3500 χιλιάδες επικάδες να παραληρούμε και κάποιους να περιμένουν έξω από το Ρόδον την μπάντα, κρατώντας μεταλλικά σπαθιά, μετά το τέλος της συναυλίας.
Στο line up του rockwave των Priest του Owen, στον ανοιχτό χώρο πλησίον του ΟΑΚΑ, ήταν και οι Savatage με τους Cradle Of Filth.
Σχολίασε πρώτος και πάλι. Συνεπώς, καλύφθηκε μερικώς η απαίτησή σου.
Το ότι μπορεί κάπου να έχετε σφάλει εις βάρος του, σας έχει περάσει ποτέ από το μυαλό;
Μήπως του έχετε κάνει κάτι, για αυτό και συμβαίνουν όλα αυτά; Κάτι θα έχει συμβεί, δεν μπορεί!
Δηλαδή εκείνος είναι σε όλα λάθος ενώ εσείς είστε σε όλα σωστοί; Κανένας δεν τηρεί αρνητική στάση δίχως τον παραμικρό λόγο...
"Ταῦτα δὲ αὐτῶν λαλούντων ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ λέγει αὐτοῖς· Εἰρήνη ὑμῖν."
Αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ Μυρμιδώνα,
Οι χριστιανοί αδελφοί Stryper στάθηκαν στο πλάι μου εις την περιπετειώδην εξόρμησην εις τας δασώδεις χαράδρας και τα δυσπρόσιτα λαγκάδια του Αγίου Όρους.
Ως γνήσιος Soldier under command, προσευχήθηκα και ανέκραξα "To hell with the devil!!!" στον καπιταλισμό και τον κομμουνισμό.
Είθε να βγει αληθινή η ευχή "Βασιλεύς Βασιλέων, Βασιλεί Βοήθει" για τον Βασιλέα ΑΗΚ και να μετατραπεί σε "Βασιλεύς Βασιλέων (ΑΗΚ), Βασιλεύει Βασιλεύουσα".
Ευλόγηcον +
ΑΗΚ: Ο απόγονος του Οίκου που απελευθέρωσε πρώτος ελληνικό έδαφος
https://xrisiavgi.com/2026/05/05/08/170138/
Σήμερα πάντως οι περισσότεροι μεταλαδες στην Ελλάδα είναι αριστεριστες.
Βασικά την τριπλέτα Πωλίνα(με μπλούζα Sodom)-Μαντώ-Βόσσου έπρεπε να καλέσετε οι οποίες θα δώσουν το παρών σε Omen/Nervosa ειδικά για το Nightmares (έκαναν μνεία και οι ίδιοι οι Omen!).Mη σου πω και τον Di' Annικό Μπίγαλη με τη διασκευή του Running Free και προσεχώς του Murders In The Rue Morgue.Aπό τη σελίδα της Πωλίνας https://www.facebook.com/reel/1290766472497238/
(Απαντώ ξεχωριστά διότι για κάποιον λόγο δεν έπαιρνε το σχόλιό μου ως απάντηση στο δικό σας σχόλιο)
Ωραία, εφόσον θα υπάρχει ξεχωριστό ένθετο για τον Χάρη, το περιμένω με ανυπομονησία.
Πάντως, οι συζητήσεις γύρω από το όνομά του σε κάποιο μεταλλικό φόρουμ (το οποίο με έκπληξη ανακάλυψα- δεν ήξερα ότι υπάρχουν ακόμη φόρουμ με θεματολογία γύρω από το heavy metal), με θεματολογία το αποτύπωμά του στην Ελληνική σκηνή και την εν γένη νοοτροπία των μεταλλάδων που καλλιέργησε η επιδραστική παρουσία του, συζήτηση την οποία μου εμφάνισε η αναζήτηση (και γίνεται αναφορά και σε εσάς εκεί) και έκατσα και διάβασα όλα τα σχόλια, και η οποία χρονολογικά έλαβε χώρα πριν 5-6 χρόνια περίπου, όπως μπορώ να δω, έχει φθάσει πλέον τις 111.000 θεάσεις!!! Δυσθεώρητο νούμερο!!!
Δεν θεωρώ ότι επειδή παρουσιάζεις τον αφρό (εμπορικά) από το κλασικό metal, αυτό σημαίνει και επιστροφή στο παραδοσιακό metal. Δεν θεωρώ δηλαδή ότι επειδή παρουσιάζεις την τότε τριάδα του progressive (Dream Theater, Queensryche, Fates Warning και μάλιστα στην progressive εκδοχή των δύο τελευταίων), συν ότι έκανες εξώφυλλα τους Maiden (που από το fear of the dark και μετά κυκλοφορούσαν αναμασήματα) και τους Metallica (που από το Black Album και μετά απομακρύνθηκαν εντελώς από το metal ούτως ή άλλως) ότι αυτό είναι επιστροφή στον μεταλλικό ήχο.
Ποτέ δεν έγιναν εξώφυλλο πχ οι Jag Panzer (και δεν έχουν γίνει ακόμη θεωρώ, τόσα χρόνια με τεράστια συνέπεια ποιοτικά στα άλμπουμ που βγάζουν), οι οποίοι στην δεκαετία του '90 σάρωσαν με την επιτροφή τους με την μία δισκάρα πίσω από την άλλη, ή οι Virgin Steele, που και αυτοί σάρωναν τότε.
Δεν ξέρω καν αν οι μεγάλοι Saxon έγιναν ποτέ εξώφυλλο!
Εκτός και αν θεωρεί κάποιος τους Helloween ή τους Stratovarious ή τους Rhapsody συνώνυμο του heavy metal (παιδιά συγγνώμη, αλλά θέλω να γελάσω). Συγκριτικά με τις αμερικάνικες μπάντες που αναφέρω, ή τους Saxon, το power metal σε στυλ Helloween ή Stratovarious είναι σαν να συγκρίνεις nba εποχής Λάρι Μπερντ, Μάτζικ Τζόνσον, Μάικλ Τζόρνταν με γυναικείο NBA.
Επίσης τότε, υπήρχαν οι Primal Fear, οι Sacred Steel, οι Doomsword και οι Domine, μπάντες οι οποίες στην δεκαετία του '90 επέδειξαν και αυτές τεράστια συνέπεια στον κλασικομεταλλικό ήχο και οι δεύτεροι μάλιστα όχι μόνο δεν έγιναν ποτέ εξώφυλλο, αλλά αποδοκιμάστηκαν κατά την συναυλία τους στην Ελλάδα, όταν στην συναυλία τους με Nightfall (εντελώς καμία σχέση ως προς το μουσικό ύφος οι δύο μπάντες) ο τραγουδιστής είπε 'I hate Metallica' και έπεσαν να τον φάνε (ψάξτε να μάθετε περισσότερα για το περιστατικό).
Μάλιστα, οι δύο ιταλικές μπάντες που αναφέρω πρέπει να χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης και από τον Χάρη, και το epic metal τους οφείλει πολλά στην αναβίωσή του, και θεωρώ πως αν ήταν αυτός ο αρχισυντάκτης θα είχε την τόλμη και τις κοχόνες να τους κάνει εξώφυλλο, ώστε να δείξει τον δρόμο και στους τότε εκκολαπτόμενους μεταλλάδες!
Το metal invader ήταν πολύ πιο κοντά σε ύλη σε αυτό που περιγράφω, στο πώς θα ήθελα ένα τέτοιου ύφους περιοδικό.
Ο Στασινόπουλος ξεκίνησε από μια εκπομπή στον 902 όπου τότε, στην εποχή που μεσουρανούσαν τα...μεγαθήρια οι Statovarious παρουσίαζε μπάντες που δεν είχαμε ακούσει ως τότε (λόγω απαξίωσης από το mainstream περιοδικό), όπως π.χ. Shok Paris, Virgin Steele, Manilla Road, Omen, Liege Lord, με αφιερώματα στην πλήρη δισκογραφία τους (μιλάμε για 1996). Και, ως πιτσιρικάδες που ήμασταν τότε, είχαμε πάθει σοκ με τα αφιερώματα, λέγαμε υπάρχουν και τέτοιες μπάντες; Και γιατί δεν τις ξέρουμε;
Μπάντες οι οποίες, για παράδειγμα, οι δίσκοι των Manilla Road, οι πρώτες εκδόσεις της Black Dragon είχαν 1.500 δρχ στις προσφορές στα δισκάδικα (π.χ. το Out of the Abyss ή το The Deluge), και τους μαθαίναμε επειδή βλέπαμε τα εξώφυλλά τους στα δισκάδικα και επειδή ήταν εντυπωσιακά αγοράζαμε στα τυφλά, επηρεασμένοι και από τις περιγραφές του Χάρη (λέγαμε δηλαδή, επικό θα είναι, ηρωική φαντασία θα είναι, άρα θα είναι καλό)!
Όχι επειδή παρουσιάζονταν σε κάποιο περιοδικό, το οποίο είχε εντελώς απαξιωμένο αυτόν τον ήχο! Ή, άλλο παράδειγμα, το Battle Cry των Omen το έβρισκες και αυτό στις προσφορές, και το περιοδικό τους έλεγε Iron Omen, μιλάμε για τέτοιες γραφικότητες και τέτοια απαξίωση, όταν, την ίδια στιγμή, αποθεώνονταν οι Nirvana, οι Almighty, οι Paradise Lost, οι Anathema, οι Pantera (η hardcore περίοδος) και οι Dimmu Borgir.
Στην συνέχεια ο Στασινόπουλος έκανε την εκπομπή του πιο επαγγελματική, υπό την μορφή ενημερωτικού περιοδικού, την άκουγε πολύς κόσμος τότε, έβγαλε και το έντυπο περιοδικό, την συνέχεια την ξέρετε.
Ο Στασινόπουλος τότε, κατά κάποιο τρόπο, αναπλήρωσε ένα κενό το οποίο άφησε ο Χάρης, χωρίς βέβαια και ο ίδιος να γνωρίζει ότι (ως απολογισμός) οι εκπομπές του θα είχαν έναν τέτοιο χαρακτήρα.
Κρίνοντας με τα σημερινά δεδομένα το λέμε.
Άλλωστε, ο ίδιος ποτέ δεν προσπάθησε να δώσει ιδεολογικό χαρακτήρα στην μουσική αυτή, όπως το έκανε ο Χάρης, και μάλλον θα έπεφταν ψιλές μεταξύ τους, αν βρίσκονταν σε κάποια συνεργασία με θέμα την μουσική.
Για τους Pantera φυσικά αναφέρομαι στην δεύτερη περίοδό τους, άλλωστε οι ίδιοι έχουν αποποιηθεί την (ένδοξη) πρώτη περίοδό τους, και δισκάρες όπως το Power Metal.
Υπάρχει αρκετός κόσμος που ακούει μέταλ και ανήκει στον εθνικισμό. Περισσότερος από τους αντίστοιχους αριστερούς.
Η χα, έγραψε κάτι για τον θάνατο του Γιάννη;
Oι νεότερες γενιές είναι όχι μόνο πλειοψηφικά προοδευτικές. Αυτό θα ήταν μικρό κακό. Είναι και άλλα, απελπιστικά στρεβλά σε σχέση με την παλιά φρουρά.
Είχαν κάνει ρε ανώνυμε εξώφυλλα του Saxon. Στο Solid Ball Of Rock, που κυκλοφόρησε στην αρχή του τυφώνα της επέλασης των παγκοσμιοποιητικών σχεδίων, τους είχαν κάνει εξώφυλλα, συνεντεύξεις και καλή προβολή.
Από το 1995-96 μέχρι το 1998 πρόβαλαν συνεχώς το true. Εντάξει, εύλογο να παρουσιάσουν και τα υπόλοιπα ρεύματα. Όμως το 85% της ύλης ήταν epic, clasic, true. Domine και Rhapsody είχαν προβάλει, επίσης. Τους είχαν κάνει και συνεντεύξεις.
Εντάξει, για το power και εμείς δεν είμαστε λάτρεις του αλλά οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι έφτιαξαν σχολή οι Helloween που επηρέασε τον επικό ήχο. Και οι Rhapsody έχουν μπόλικο helloween ήχο. Σχήματα όπως οι Hammerfall και οι Nocturnal Rites που είχαν απολαύσει μια κάποια προβολή από το ΜΗ και παίξανε epic στους Helloween πατούσαν σε μεγάλο βαθμό.
Προφανώς και δεν είναι Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ. το ΜΗ, εντάξει. Αλλά για τα δεδομένα του δεν ήταν κακή η ύλη του στο δεύτερο μισά της δεκαετία του '90. Η αθλιότητα είχε πραγματοποιηθεί από το 1991-92 μέχρι το 1995. Επίσης, από το 2000-2001 και μετά, προσαρμόστηκε ξανά στα μεταλλικά mainstream, άρχισε να παρουσιάζει όντως πολύ proggressive, avant garde και όποια μαλακία εμφανιζόταν. Αλλά πάντα σε μια απόπειρα να ισορροπήσει στην ποικιλία.
Η δυσκολία του εντύπου από το 2000-2005 και μετά είναι άλλη. Υπάρχουν τόσα πολλά και διαφορετικά στυλ metal πλέον που δεν μπορεί να είναι ομοιογενές ένα περιοδικό αν τα περιλαμβάνει όλα. Το ίδιο ισχύει και για την τηλεοπτική τους εκπομπή. Ένας κλασικομέταλλος είναι πιο κοντά στον ήχο κάποιου pop συγκροτήματος της δεκαετίας του '80 (για να μην πούμε ακόμη και στην παλιά ελληνική λαϊκή μουσική) απ΄ ότι είναι στους Napalm Death και σε avant garde πειραματισμούς. Είναι πλέον χαοτικά ανομοιογενές το πεδίο.
Καλό ήταν το Invader. Για την ακρίβεια ο γραφίστας του Invader, ο Άκης, έφτιαξε το 4ο τεύχος μας. Από ένα απρόσμενο λάθος έπεσε έξω το περιοδικό. Πάντως, αργά ή γρήγορα, ήταν αναμενόμενο να κλείσει εφόσον το metal έπαψε να είναι heavy metal κίνημα και έγινε αυτό που είναι σήμερα από τα τέλη της δεκαετίας του 2000 και έπειτα. Περιορίστηκε το κοινό στο οποίο απευθυνόταν.
Η Χρυσή Αυγή έχει αξιοπρέπεια Σταύρακα. Δεν κάνει αφιερώματα σε αυτούς που την πούλησαν στα δύσκολα.
H χα έχει αξιοπρέπεια.. το πιο σύντομο ανέκδοτο.
Δεν ήμουν εγώ εκεί.. δεν το έγραψα εγώ αυτό.. ήμουν νέος τότε..
Ξευτίλες, στείλατε άσχετα παιδιά στο κάγκελο χωρίς να τα στηρίξετε στοιχειωδώς και έχετε το θράσος να μιλάτε ακόμα.
Ρε Γλυκοβρύση εσύ αφιέρωμα στον Γιάννη έκανες από την καλή σου την καρδιά ή επειδή έβριζε την ΧΑ; Μήπως έκανες "αφιέρωμα" επειδή πρέπει να συνδυαστεί ο εθνικισμός μόνο με τέτοιες συμπεριφορές; Και κάτι ακόμα ρε μεγάλε. Εσύ ο μέγας Τριτοθεσίτης, Στρασσεριστής και ό,τι άλλο που ήσουν όσο το εβραϊκό συναπάντημα βομβάρδιζε το Ιράν; Σε έπιασε ο πόνος. Ευαίσθητε.
Και αν δεν είναι αριστεριστές, είναι τίγκα στην κορεκτίλα και την φλωριά. Φυσιολογικό, αφού το metal έχασε εδώ και δεκαετίες την ζωντάνια, την δίψα και την ορμή. Έχασε την όποια κοινωνική απεύθυνση είχε στους νεολαίους (με την ΄΄αλήτική - δρομίσια'' έννοια) και μετατράπηκε σε ένα ακόμα μουσικό είδος. Αυτά έγιναν κάπου το 1988, για να μην πω και λίγο παλιότερα στην μουσική βιομηχανία.
Γνώμη για φήμες ότι ο Νίκος Μιχαλολιάκος ασχολείται τον τελευταίο καιρό με τη Σολομωνική;
Μην ψαρώνετε, ρε, στις μαλακίες του Αριστοτέλη. Όσα και αν σας χωρίζουν, αν θέλετε να διαξιφισμούς αναπτύξτε τα δικά σας επιχειρήματα χωρίς να τσιμπάτε από τις γνωστές μαλακίες του καραγκιόζη. Πόσα ακόμη σχόλιά του πρέπει να ανεβάσουμε για να εκπαιδευτείτε στις πρακτικές του;
Αριστοτέλη μη μπερδεύεσαι δεν είσαι κόμης, ιπποκόμος είσαι. Έχει τεράστια διαφορά!
Ervis, με τα έσοδα του σταύλου πληρώνεις διαδίκτυο για να λερώνεις τη φόρμα σχολιασμού, με τα μυστικά κονδύλια της ΕΥΠ, ή με τη σύνταξη δημοσιογράφου από το γερμανικό κράτος;
Θα αποδεχόσασταν ιδεολογικά έναν εφαρμοσμένο (συντηρητικό) σοσιαλισμό χωρίς όμως τις συντεχνίες; Μιλάω για καθαρό κοινωνικό μετασχηματισμό, όχι για "μικτές οικονομίες", "συνεργατισμούς/κορπορατισμούς" κλπ. Τα μέσα παραγωγής στο εθνικό κράτος σε απόλυτη πλειοψηφία.
Η αθλιότητα στο metal είχε ξεκινήσει από την δεκαετία του 80, που τόσο αγιοποιήσατε. JUDAS PRIEST ''Turbo'', ACCEPT ''Eat the heat'', SAXON ''Destiny'' και μπορώ να συνεχίσω να γράφω..
2 ερωτήσεις προς τη λέσχη :
Πρώτον , γνώμη για τον ρομαντικό συγγραφέα Μπέλαμι;
Και η 2η, ποια γνώμη έχετε για τον Ian Kershaw ως ιστορικό στα θέματα του Β παγκοσμίου πολέμου και της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας; Έχει εγκυρότητα και σοβαρό έργο ή είναι ένας ακόμα αντιφασίστας λιβελογράφος της σειράς;
Από το 1985 μέχρι το 1990 υπήρχε μια τάση προς το pop metal. Αλλά, πέρα από την ραδιοφωνοποίηση με τα περισσότερα πλήκτρα, το υπόβαθρο συνθετικά παρέμενε heavy metal. Επίσης, στο ίδιο το pop metal υπήρχαν ωραίες κυκλοφορίες. Διαφωνούμε στον χαρατηρισμό "αθλιότητα".
Ανάπτυξε αν θες το σκεπτικό σου για να καταλάβουμε ποια είναι η θέση σου. Με έναν αφορισμό δεν φαίνεται τι θες να πεις.
Τι εννοείς; Να πάρει το κράτος και τον μικρότερο κήπο του φτωχότερου αγρότη, εξισώνοντάς τον με το μεγάλο βιομηχανικό και χρηματιστηριακό κεφάλαιο; Γίνε λίγο πιο σαφής.
Α) Γιατί να εστιάζουμε συνεχώς στις ΗΠΑ; Το ρομαντικός, επίσης, θέλει λίγη συζήτηση. Ενδιαφέρον περίπτωση πάντως.
Β) Για πέταμα. Κάνε τα βιβλία του παιδικές σαϊτες.
Προς Αριστοτέλη: Νέο ρεκόρ για αυτό τον μήνα, κυρία Τέλα. Σήμερα διαγράψαμε δώδεκα σχόλιά σου.
Δίχως ποτέ η Χ.Α. να αποτελούσε «Εθνικοσοσιαλιστικό»... ο,τιδήποτε, η τελική παροχέτευσή της στον κοινοβουλευτικό βόθρο και μάλιστα υπό καθαρά οπορτουνίστικες συνθήκες, την εντάσσει στη χορεία της δημοκρατικής προδοσίας, κατακρημνίζοντάς την --χωρίς συναισθηματικές εκπτώσεις-- στα υγρά βάθη μιας δύσοσμης χωματερής αποκομμάτων γεμόνουσας χοιρινών ακαθαρσιών.
Να μας πεις και πόσα πέρασες χωρίς να τον καταλάβεις
Στη Ραπεντώσα κάποτε πήγαινε ο κλεπτομανής αρχαιοκάπηλος Άρχων Οφφικιάλιος, ο μέγας καρνάβαλος της ακροδεξιάς.
H Λατινοπούλου μέσα σε 3 χρόνια μπήκε στην Ευρωβουλή και εμφανίζεται με 4% στις τελευταίες δημοσκοπήσεις.Ο Μαμούτος σε 20 χρόνια δεν μπορεί να συγκεντρώσει δεκάδα.Τα συμπεράσματα δικά σας https://www.youtube.com/watch?v=57qVyIwu2Hs
Θέλω να πω, πως ναυαρχίδες του κλασσικού metal (π.χ οι 3 μπάντες που ανέφερα), δεν άντεξαν στις σειρήνες του mainstream της εποχής και των εταιριών, με αποτέλεσμα να αλλάξουν ύφος. Δεν πέτυχαν στο εμπορικό hard rock και ξαναγύρισαν ''θριαμβευτικά'' στον σκληρό ήχο, διότι ήταν ήδη όλοι τους άνω των 30 ετών και οι φάτσες τους δεν είχαν την ''εμπορικότητα'' που είχαν οι νεαροί στις μπάντες του LA. Συνεπώς μην είστε τιμητές στα άλλα είδη του ροκ, ενώ εξωραϊζετε τα ξεπουλήματα στον χώρο του κλασσικού metal.
Αυτό είναι διάκριση για εσένα Αριστοτέλη, έτσι;
Προς τον/την The Storm Has Arrived: Αν οι καπιταλιστές μισούσαν τον Τραμπ και τους Εβραίους, θα κέρδιζαν αυτομάτως την συμπάθειά μας. Αλλά η αλήθεια απέχει.
"Πετρέλαιο και φυσικό αέριο
Οι κύριοι "νικητές" ήταν ορισμένοι ευρωπαϊκοί πετρελαϊκοί κολοσσοί που μπόρεσαν να επωφεληθούν από τις απότομες διακυμάνσεις των τιμών, αυξάνοντας τα κέρδη τους.
Τα κέρδη της BP υπερδιπλασιάστηκαν στα 3,2 δισ. δολάρια για το πρώτο τρίμηνο του έτους, κάνοντας λόγο για "εξαιρετική" συμβολή από το trading πετρελαίου και σε ισχυρότερη απόδοση στον τομέα υποδομών.
Η Shell ξεπέρασε επίσης τις προσδοκίες των αναλυτών, ανακοινώνοντας αύξηση των κερδών στα 6,92 δισ. δολάρια το πρώτο τρίμηνο του έτους.
Ένας άλλος κολοσσός, η TotalEnergies, είδε τα κέρδη της να αυξάνονται 29% σε ετήσια βάση, φτάνοντας τα 5,4 δισ. δολάρια το πρώτο τρίμηνο του 2026, χάρη στη μεταβλητότητα στις αγορές πετρελαίου και ενέργειας.
Οι αμερικανικές ExxonMobil και Chevron είδαν τα κέρδη τους να μειώνονται σε σύγκριση με την ίδια περίοδο πέρυσι, λόγω της διακοπής του εφοδιασμού από τη Μέση Ανατολή, αλλά και οι δύο ξεπέρασαν τις προσδοκίες των αναλυτών και αναμένουν αύξηση κερδών καθώς προχωράει το έτος, με την τιμή του πετρελαίου να παραμένει σημαντικά υψηλότερη από ό,τι όταν ξέσπασε ο πόλεμος.
Μεγάλες τράπεζες
Ορισμένες από τις μεγαλύτερες τράπεζες είδαν επίσης τα κέρδη τους να παίρνουν την ανιούσα κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν.
Ο τομέας του trading της JP Morgan σημείωσε έσοδα-ρεκόρ ύψους 11,6 δισ. δολαρίων κατά τους πρώτους τρεις μήνες του 2026, συμβάλλοντας συνολικά στην επίτευξη του δεύτερης καλύτερης απόδοσης όσον αφορά στα κέρδη τριμήνου στην ιστορία της τράπεζας.
Στις υπόλοιπες τράπεζες των "Big Six" – στις οποίες περιλαμβάνονται η Bank of America, η Morgan Stanley, η Citigroup, η Goldman Sachs και η Wells Fargo, καθώς και η JP Morgan – τα κέρδη αυξήθηκαν σημαντικά κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους.
Συνολικά, οι τράπεζες ανέφεραν κέρδη 47,7 δισ. δολαρίων για τους πρώτους τρεις μήνες του 2026.
Άμυνα
Εκτός από το ότι αναδεικνύει τη σημασία των αμυντικών εταιρειών, ο πόλεμος δημιουργεί την ανάγκη για τις κυβερνήσεις να αναπληρώσουν τα αποθέματα όπλων, ενισχύοντας τη ζήτηση.
Η BAE Systems, η οποία κατασκευάζει προϊόντα όπως εξαρτήματα για τα μαχητικά αεροσκάφη F-35, δήλωσε την Πέμπτη ότι αναμένει ισχυρή αύξηση των πωλήσεων και των κερδών της φέτος.
Αναφέρθηκε στις αυξανόμενες "απειλές για την ασφάλεια" σε όλο τον κόσμο, οι οποίες ωθούν προς τα πάνω τις αμυντικές δαπάνες των κυβερνήσεων, γεγονός που με τη σειρά του έχει δημιουργήσει ένα "ευνοϊκό κλίμα" για την εταιρεία.
Οι Lockheed Martin, Boeing και Northrop Grumman, τρεις από τους μεγαλύτερους αμυντικούς προμηθευτές παγκοσμίως, ανέφεραν ρεκόρ ανεκτέλεστων παραγγελιών στο τέλος του πρώτου τριμήνου του 2026.
Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας
Η σύγκρουση έχει επίσης αναδείξει την ανάγκη διαφοροποίησης και απομάκρυνσης από την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, δήλωσε η Στρίτερ.
Αυτό έχει "ενισχύσει το ενδιαφέρον για τον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας" ακόμη και στις ΗΠΑ, πρόσθεσε, όπου η κυβέρνηση Τραμπ έχει υιοθετήσει το "drill, baby, drill", ενθαρρύνοντας τη μεγαλύτερη χρήση ορυκτών καυσίμων.
Μια εταιρεία που έχει κερδίσει μέσα σε αυτό το κλίμα είναι η NextEra Energy με έδρα τη Φλόριντα, η οποία έχει γνωρίσει ράλι 17% στη μετοχή της μέχρι στιγμής φέτος.
Οι δανέζικοι κολοσσοί της αιολικής ενέργειας Vestas και Orsted έχουν επίσης αναφέρει ραγδαία αύξηση των κερδών τους, υπογραμμίζοντας πώς οι επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράν ενισχύουν και τις εταιρείες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας..."
https://www.capital.gr/diethni/3990417/bbc-poioi-exoun-bgalei-disekatommuria-apo-ton-polemo-sto-iran/
Ρε φίλε την άκουσες όλη την εκπομπή; Λέει ο Σταμάτης προς το τέλος ότι αν υπήρχε η δυνατότητα να έβλεπαν οι Έλληνες metalheads ήδη από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80 τα βίντεο που υπάρχουν σήμερα στο youtube , θα είχαν απομυθοποιήσει τους μουσικούς που αντιμετώπιζαν ως είδωλα. Πού διαφωνείς;
Επίσης, το "άνω των 30" δεν λέει κάτι. Και ο Coverdale άνω των 30 ήταν αλλά μέτραγε στο θηλυκό κοινό και στη σκηνή του pop metal περισσότερο και από τότε που ήταν νέος.
Πάντως, το pop metal ήταν metal. Ναι, μαγνήτισε σχήματα του κλασικού ήχου και έβγαζε έναν αμερικανισμό. Όμως, η μουσική του βάση, η κουλτούρα των ακροατών, το ύφος, παρέμενε metal.
Για ποια ξεπουλήματα σε άλλα είδη του metal έκαναν λόγο τα παιδιά; Δεν είπαν κάτι τέτοιο. Για την στενή και στρατηγική σχέση της μουσικής βιομηχανίας με την πολιτική εξουσία και για την πρόσκαιρη αλλά συστημική προώθηση ρευμάτων όπως το grunge, το alternative rock μίλησαν. Τι σχέση είχε το grunge, το alternative, το funk τύπου Red Hot Chili Peppers, με το metal;
Δημοσίευση σχολίου